Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

ΠΑΤΡΑ

ΠΑΤΡΑ

Εδώ συναντήθηκαν το χθες με το σήμερα
Μιά τρικυμίοα αισθημάτων.
Δάκρυα στα σαρακωμένα σκαλοπάτια
και μόνη απείραχτη σαν προϋπάντηση,
η σιδερένια ξύστρα κάτω , δίπλα απ' την πόρτα
που ο ήχος της σήμαινε τον ερχομό του πατέρα.
Θλίψη τα ερμητικά κλεισμένα παράθυρα
και μιά θύρα μόνο ανοιχτή,για να προκαλεί
να παρακάμψεις τη συγκίνηση
και να μπεις στην ερήμωση,
στους σπαραγμένους τοίχους,
στην αποσυνθεμένη εστία,
στα ξεδοντιασμένα πατώματα.
Να το ταρατσάκι !! Γέρικο τόσο,
κι η μάνα μου εκεί με το κεφάλι ψηλά
στην ανεπαρκή της ευτυχία.
Ξερό δέντρο το σπίτι,
αντιστέκεται όπως καμένο δάσος
που παραμένει εκεί για να θυμίζει
τον εμπρηστή χρόνο!
τον σκληρό χειμώνα που σάρωσε
τη ζωή που πέρασε.
Και γω τελευταία εικόνα, ν' ακούω φωνές
αγαπημένες απ' το παρελθόν.
Τη θύμηση των πρώτων μου βημάτων
αφήνω σαν ανθοδέσμη πάνω σε τάφο προσφιλών μου,
σαν επιτύμβιο λυγμό ,
στην ατάραχη επίστρωση
της στάχτης του χρόνου.

ΡΕΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΛΑΜΝΑΤΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου